we dichten

Just another WordPress.com site

Archive for the ‘poëzie’ Category

leave a comment »

nu is zelfs Enkel-zijn, het leven te ruw
steeds langer
zijn dagen kort
wanneer ik aan nieuwe dagen denk snijdt
mijn adem me af

zo veel betekenis in alles zo veel
alles met een iets maar

wat ligt een liefde daar te doen
Kalt such’ ich meine Wohnung, erkenne
diese Wohnung liegt in dir

En nog verzoek ik mij te schrijven
Woorden zijn onontknopend zij
liggen zo gestrot

maar wat liegt daar mijne liefde
wat ligt gij daar zo gegen mir

Advertisements

Written by alineremes

October 29, 2012 at 1:41 pm

Posted in poëzie, Uncategorized

geen titel

leave a comment »

met elke lijn
vind ik mezelf
weer uit
gedoofd liggend
op het tafelblad

niet een sekonde
blijf ik hangen in
het ijle
maar toch ben ik daar
konstant

en de klok tikt
en de plaat draait
en het water kookt
uit

Written by alineremes

January 20, 2012 at 7:40 pm

Posted in poëzie

leave a comment »

Hoe graag ik ook zou zijn
stukjes
brokkelig
bekorreld
stuk

ik ben heel: mens kind dier
en weet dat moeders
mij kennen

Hoe graag ik ook zou zijn
verliezer van een spel
dat ik al lang niet meer speel
zonder regels

Ik ben nauwgezet
wat ik ben
Ik ben volkomen
eenvormig
gemaakt

Written by alineremes

January 20, 2012 at 7:37 pm

Posted in poëzie

ochtentadem

leave a comment »

de winter snijdt nijdig
de stemmen van vreemden af
windstil klinken de grijze straten
naar de overkant als koud
en ijzig en vrijblijvend

bieden vrouwen zich aan. Hun krullen
dansen snel
in een wind van vluchtigheid

Written by alineremes

January 20, 2012 at 7:33 pm

Posted in poëzie